2022 yapımı Wifelike, bilim kurgu ve gerilim türlerini başarıyla harmanlayan, insanlık ve yapay zeka ilişkisini derinlemesine sorgulayan bir film. Hikaye, sevdiği eşini kaybetmiş ve derin bir yas sürecindeki William'ın etrafında dönüyor. William'a destek olması için görevlendirilen yapay insan Meredith, merhum eşinin görünümüne, davranışlarına ve anılarına sahip olacak şekilde programlanmıştır. İlk başta bir teselli kaynağı gibi görünen bu durum, William'ın duygusal karmaşasını daha da derinleştirir.

Filmin gerilim unsuru, yapay zeka sömürüsüne karşı mücadele eden bir örgütün Meredith'in programını sabote etmeye çalışmasıyla ortaya çıkıyor. Bu müdahale, Meredith'in davranışlarında beklenmedik değişikliklere yol açarak hem William'ın hem de izleyicinin gerçeklik algısını sarsıyor. Elena Kampouris'in canlandırdığı Meredith karakteri, insan ve makine arasındaki ince çizgiyi ustalıkla yansıtıyor. Jonathan Rhys Meyers ise William'ın acısını, korkusunu ve arayışını samimi bir performansla perdeye taşıyor.

Yönetmen James Bird, teknolojinin insan duyguları üzerindeki etkisini ve yas sürecinin doğasını etkileyici bir görsel dil ile anlatıyor. Film, sevgi, kayıp, yapaylık ve özgür irade gibi temaları işlerken, izleyiciyi 'gerçek' olanın ne olduğu konusunda düşünmeye zorluyor. 105 dakikalık süresi boyunca sürükleyici kurgusunu koruyan Wifelike, alışılagelmiş bilim kurgu anlatılarının ötesine geçerek psikolojik derinlik sunuyor. Özellikle yakın gelecekte yapay zeka ile kurulacak ilişkilerin etik boyutlarını merak edenler için mutlaka izlenmesi gereken bir film.