Carl Theodor Dreyer'in 1928 tarihli başyapıtı 'The Passion of Joan of Arc', sinema tarihinin en etkileyici ve yenilikçi sessiz filmlerinden biridir. Film, Fransa'nın ulusal kahramanı Jeanne d'Arc'ın 1431 yılında dinsizlik suçlamasıyla yargılanması ve son saatlerini konu alır. Dreyer, tarihsel bir drama olan bu hikayeyi, insan ruhunun derinliklerine inen ve izleyiciyi adeta bir mahkeme salonunun gerilimine sokan bir psikolojik portreye dönüştürmeyi başarmıştır.

Filmin kalbi, Renée Jeanne Falconetti'nin unutulmaz performansıdır. Falconetti, yüz ifadeleri ve bakışlarıyla, inancı uğruna mücadele eden, acı çeken ama boyun eğmeyen bir Joan karakterini ölümsüzleştirir. Bu performans, sinema tarihinin en büyük oyunculuk başarılarından biri olarak kabul edilir. Yönetmen Dreyer, sık sık kullandığı yakın plan çekimlerle, karakterlerin, özellikle de Joan'ın yüzündeki her kırışığı, her gözyaşını ve her iman dolu bakışını izleyicinin yüreğine işler.

Görsel anlatımı da devrim niteliğindedir. Minimal dekorlar, dikey çizgileri öne çıkaran set tasarımı ve deneysel kamera açıları, Joan'ın içsel çatışmasını ve maruz kaldığı psikolojik baskıyı görselleştirir. Sessiz olmasına rağmen, film müziği ve görüntülerin gücüyle son derece 'sesli' bir deneyim sunar. Dini fanatizmin, adaletsizliğin ve bireyin sistem karşısındaki yalnızlığının evrensel bir portresini çizer.

'The Passion of Joan of Arc', sadece bir biyografik drama değil, insan ruhunun, inancın ve direnişin zamansız bir anıtıdır. Sinema sanatının neler başarabileceğini gösteren bu şaheser, her film severin mutlaka izlemesi gereken temel yapıtlardandır. Görsel şiir niteliğindeki sahneleri ve Falconetti'nin efsanevi performansı, izleyici üzerinde silinmez bir iz bırakır.