2016 yapımı 'The Autopsy of Jane Doe', İngiliz sinemasının başarılı korku-gerilim örneklerinden biridir. Yönetmen André Øvredal, filmde izleyiciyi, küçük bir kasabanın adli tıp ofisinde, baba Tommy (Brian Cox) ve oğul Austin (Emile Hirsch) Tilden'ın mesleki deneyimlerinin sınırlarını zorlayan bir vaka üzerinden gerilim dolu bir yolculuğa çıkarır. Kimliği belirsiz, güzel bir genç kadın cesedi (Jane Doe) üzerinde yaptıkları rutin otopsi, beklenmedik ve açıklanamayan bulgularla kısa sürede kabusa dönüşür.

Filmin gücü, sınırlı bir mekanda, karakterlerin bilimsel merakı ile doğaüstü korku ögelerini ustalıkla harmanlamasından gelir. Her bir iç organın incelenmesi, cesetteki her bir iz, izleyiciyi daha derin bir gizemin eşiğine taşır. Brian Cox ve Emile Hirsch'in gerçekçi ve samimi performansları, baba-oğul ilişkisinin dinamiklerini başarıyla yansıtırken, artan gerilimin ağırlığını da mükemmel şekilde taşırlar. Karakterlerin mesleki soğukkanlılığı ile içine düştükleri paranoyak korku hali arasındaki tezat, filmin en çarpıcı yanlarındandır.

'The Autopsy of Jane Doe', sıradan bir korku filmi olmanın çok ötesinde, merak ve korku duygularını bilimsel bir sorgulama süreciyle birleştiren zekice kurgulanmış bir gerilim deneyimi sunar. Yavaş yavaş inşa edilen atmosfer, son dakikalara doğru doruk noktasına ulaşan bir gerilim grafiği çizer. Klasik 'kapalı mekan' korkusunu modern bir anlatımla ele alan film, izleyiciyi sürekli tahmin yürütmeye ve gizemi çözmeye teşvik eder. Gizem ve doğaüstü korku türlerini sevenler için, sağlam oyunculuk performansları ve sürükleyici hikayesiyle mutlaka izlenmesi gereken bir yapımdır.