Guillermo del Toro'nun yönetmen koltuğuna oturduğu ilk uzun metrajlı film olan Cronos (1992), izleyiciyi Meksika'da geçen büyüleyici ve ürkütücü bir hikayeye davet ediyor. Film, 16. yüzyılda yaşamış bir simyacı tarafından yaratılan ve sahibine ölümsüzlük vaat eden gizemli bir mekanik böcek cihazının, 'Cronos Aleti'nin, dört yüzyıl sonra yeniden ortaya çıkışını konu alır. Cihaz, yaşlı ve nazik bir antikacı olan Jesús Gris'in eline geçer ve onun hayatını geri dönüşü olmayan bir şekilde değiştirir.

Cronos, sıradan bir vampir filminden çok daha fazlasıdır. Del Toro, burada da ileride imzası haline gelecek olan mitolojik unsurları, dini sembolleri ve mekanik detayları ustalıkla işler. Hikaye, ölümsüzlük arzusunun, açgözlülüğün ve insan doğasının karanlık yanlarının derinlemesine bir incelemesini sunar. Federico Luppi, merkezdeki Jesús Gris karakterine hem naiflik hem de trajik bir çaresizlik katarken, Ron Perlman, zengin ve acımasız iş adamı Angel de la Guardia rolüyle unutulmaz bir kötü adam portresi çizer.

Film, görsel estetiği ve pratik efektleriyle de dikkat çeker. Sınırlı bütçesine rağmen, Cronos Aleti'nin tasarımı ve işleyişi seyirciyi etkilemeyi başarır. Del Toro'nun karakteristik gotik ve peri masalı havası, bu ilk filminde bile kendini net bir şekilde hissettirir. Dram, fantastik, korku ve gerilim türlerini benzersiz bir potada eriten Cronos, yönetmenin daha sonraki başyapıtları 'Pan'ın Labirenti' ve 'Şekilin Suyu'nun habercisi niteliğindedir. Özgün hikayesi, güçlü atmosferi ve tematik derinliğiyle, sadece del Toro hayranlarının değil, farklı ve sanatsal korku filmleri arayan her izleyicinin mutlaka izlemesi gereken bir kült klasiktir.